jadwiga wątorek

Wojna skończyła się w kilka miesięcy po 20-tych urodzinach Babci. Polska podnosiła z tragedii, odbudowywała, ale niestety nie był to czas dla wszystkich powrotu na drogą, którą zmierzali przed rozpoczęciem wojny i okupacji. Babcia straciła dzieciństwo i najcudowniejszy moim zdaniem, czas w życiu. Czas na naukę, na zakochanie, na błędy. W czasie okupacji nie było miejsca na błędy albo kończyło się to śmiercią. Teraz przyszedł czas na pójście do pracy, rodzinę, ale i pomoc swojej ojczyźnie. Babcia chciała wrócić do szkoły a potem iść do pracy. W Krakowie. Walka nie była skończona.     Dziadków Wątorków od zawsze pamiętam w ich nowohuckim mieszkaniu na (oś.) Wandy, gdzie poźniej mnie samej przyszło zamieszkać. Babcię pamiętam w kuchni, lub na zewnątrz (wychodziła na spacery by cieszyć sie naturą kiedy mogła), a dziadka głównie w oknie kuchni lub chorego już w łóżku, i przed telewizorem. Dziadek miał cztery wylewy. Babcia robiła przy nim wszystko. Gotowała, prała, myła go, goliła,...

Genealogią dogłębniej zainteresowałam się z powodu mojej Babci Marii Miłkównej (po mężu – Wątorek). Niewiele o niej wiem, a ona wiedziała o mnie wszystko. Niewiele wiem o jej rodzinie, bo jej rodzice zmarli przed lub z początkiem drugiej wojny, a ona sama niechętnie wracała do tamtych czasów. Nie wiem do tej pory co się z nimi stało, gdzie są pochowani, czy do niedawna gdzie Babcia była urodzona. Nie chciała wiele opowiadać. Nie nagabywałam jako nastolatka, chociaż zawsze nadstawiałam ucha kiedy była skora do zwierzeń. Nie ma jej już niestety wśród nas od ponad dwudziestu last. Mój biologiczny ojciec nie żyje, nie miał rodzeństwa.  Z początkiem stycznia 2021 zaczęłam budować drzewo rodzinne na GENi i postanowiłam zrobić MyHeritage DNA test. Zamówiłam dzisiaj. Czekam aż przyjdzie.  Jak wcześniej wspomniałam, Babcia niechętnie mówiła o rodzicach i dzieciństwie. Myślę, że głównie dlatego, iż było ono krótkie. Nie tylko ze względu na stratę rodziców, ale również na wybuch wojny. W...